1- درب و پنجره دو جداره

ساخت درب و پنجره‌های پی‌وی‌سی از نوع سخت در سال 1960 در اروپا آغاز شد...

2- سیستم تهویه مناسب

یکی از مهم­ترین بحث­های مطرح در زمینه‌ی انرژی در ساختمان­های مسکونی...

3- عایق کاری

ايرانيان از ديرباز با عايق‌ِكاري آشنا بوده‌اند و با استفاده از مصالح ساختماني در دسترس...

4- کنترل هوشمند موتورخانه

در حال حاضر ميزان درجه حرارت آب گرم چرخشي و آب گرم مصرفي در موتورخانه‌ها...

5- تولید هم­زمان برق و حرارت

رشد اقتصادی هر کشور نیازمند رشد صنعت آن خواهد بود و رشد صنعت همواره با افزایش...

6- بازیافت حرارت

تمامی فرآیندها و تجهیزات صنعتی برای انجام وظیفه موردنظر، نیاز به دریافت انرژی...

1- درب و پنجره دوجداره بازگشت

ساخت درب و پنجره‌های پی‌وی‌سی از نوع سخت در سال 1960 در اروپا آغاز شد. با پیشرفت فن­آوری وافزایش هزینه‌ی تولید درب و پنجره‌‌های چوبی،آهنی و آلومینیومی، استفاده از این نوع درب و پنجره‌ها رونق روزافزون یافته‌است. سهولت ایجاد تنوع در طرح و رنگ استقامت فیزیکی و پایداری در برابر شرایط جوی متفاوت و هم‌چنین قابلیت بازیافت پی‌وی‌سی به‌کاررفته در ساخت درب و پنجره، موجب تحولات عمده‌ای در این صنعت شده‌است. به‌کارگیری شیشه‌های دوجداره و پنجره‌های uPVC خاصیت عایق بودن در مقابل صدا و حرارت را در افزایش داده‌است، امروزه در کشورهای اروپایی بیش از 70 درصد سهم بازار درب و پنجره متعلق به uPVC است. پی‌وی‌سی ترکیبی است از مشتقات نفت خام و گاز کلر که طی فرآیند پلیمریزاسیون تولید می‌شود.

uPVC مخفف کلمات ( unplas poly vinyl chloride ) می‌باشد و اصلی‌ترین ماده‌ی تشکیل‌دهنده‌ی پروفیل (polyvinylchloride) است. این ماده حدود 85 در صد ترکیب آمیره اولیه تولید پروفیل uPVC را تشکیل می‌دهد، علاوه بر این ماده، مواد افزودنی دیگری نیز جهت ایجاد خواص موردنیاز به ترکیب اضافه می‌شود که نبود آن‌ها یا تغییر میزان به‌کاررفته در فرمولاسیون می‌تواند محصول نهایی ساخته‌شده را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. از مواد افزودنی می­توان به شرح زیر اشاره کرد:

1- پر کننده‌ها Fillers
2- روان‌سازها Lubricants
3- تثبیت‌کننده‌های حرارتی Stabilizers
4- تثبیت‌کننده‌‌های رنگی
5- کمک فرآیندها
6- مقاوم کننده‌ها در مقابل ضربه Impact Modifier

اقلام به‌کاررفته در درب و پنجره uPVC عبارتند از:

1- پروفیل uPVC
2- یراق‌آلات
3- پروفیل گالوانیزه.
4- لاستیک درزبندی
5- شیشه ( تک‌جداره یا چندجداره)

2- سیستم تهویه مناسب بازگشت

یکی از مهم­ترین بحث­های مطرح در زمینه انرژی در ساختمان­های مسکونی میزان مصرف انرژی در سیستم­های اصلی در داخل ساختمان است. از آن­جا که مهم ترین سیستم مصرف­کننده انرژی در ساختمان­های امروزی سیستم­های تهویه هستند، می­بایست در انتخاب این سیستم­ها کمال توجه و دقت صورت پذیرد. انتخاب سیستمی که از لحاظ مختلف متناسب با ساختمان مورداستفاده باشد و تمامی ملزومات یک ساختمان از جمله تطابق با شرایط محیطی، کنترل مناسب دما و رطوبت در داخل ساختمان و ابعاد و اندازه‌ی مناسب با توجه به بار حرارتی و برودتی موردنیاز را دارا باشد و در کنار این خصلت­ها با هزینه­ای مناسب و مصرف انرژی متناسب در اختیار خریداران قرارگیرد، امری است مهم که نیازمند بررسی دقیق و کاملی بوده و یکی از دغدغه­های امروز فعالان این عرصه است. سیستم­های تهویه که برای سرمایش و گرمایش ساختمان­ها از آن­ها بهره‌برده‌می­شود در 4 دسته‌ی متداول تقسیم­بندی می­شوند.

- سیستم‌های تهویه مطبوع تمام آبی
در این سیستم­ها ابتدا آب در یک واحد مرکزی مانند موتورخانه به وسیله‌ی دیگ یا چیلر، گرم یا سرد شده و سپس به فضای موردنظر منتقل می­شود. در داخل فضا آب پس از عبور از کویل حرارتی باعث انتقال حرارت و یا جذب حرارت از اتاق (مانند رادیاتور و‌ یا فن‌کویل) می­شود.

- سیستم‌های تهویه مطبوع هوا - آب
در سیستم­های تهویه مطبوع هوا – آبی از ترکیبی از هوا و آب که خنک یا گرم شده برای تهویه‌ی هوایی فضاهای ساختمان و یا افزایش و کاهش میزان رطوبت آن استفاده می­شود. دسته ای از هواسازها و فن­کویل­ها در این تقسیم­بندی قرار می­گیرند.

- سیستم‌های تهویه مطبوع تمام‌هوایی
در این سیستم­ها جهت جبران بارهای حرارتی و برودتی فضای موردنظر از هوای سرد و یا گرم استفاده می­شود. هوای سرد و گرم به وسیله یک هواساز مرکزی تأمین می­شود. سپس هوای سرد یا گرم‌شده به وسیله‌ی کانال­های انتقال هوا به فضای موردنظر منتقل می­شود و توسط دریچه­ها و دیفیوزرها وارد فضای موردنظر شده و پس از جذب بارهای حرارتی و برودتی توسط کانال برگشت از داخل فضا خارج می­شود.

- سیستم‌های تهویه مطبوع انبساط مستقیم
در این سیستم­ها برای سرمایش آب از انبساط مستقیم گازهای خنک‌کننده استفاده می­شود. نمونه‌ی آشنای این سیستم­ها پکیج­های تهویه مطبوع معمول در ساختمان­ها یا سیستم­های اسپلیت هستند که با استفاده از کندانسورهای خود دمای هوای را کاهش می­دهند.

3- عایق‌کاری بازگشت

ايرانيان از ديرباز با عايق‌كاري آشنا بوده‌اند و با استفاده از مصالح ساختماني در دسترس، خانه‌هاي خود را طوري مي‌ساختند كه كم‌ترين نياز را به گرمايش و سرمايش داشته باشد و اين خود جلوه‌اي از تمدن ديرينه‌ی ايران و ايرانيان است. عايق در تابستان باعث مي­شود گرماي كمتري وارد ساختمان شود و در زمستان نيز جلوي خروج گرما از ساختمان و سرد شدن آن را مي‌گيرد.

جهت تصحیح ضریب انتقال حرارت ساختمان و هم‌چنین ایجاد صرفه‌جویی در مصرف انرژی، عایق‏کاری ساختمان از مهم‌ترین اقدامات قابل اجرا است. جهت عایق‏کاری در ساختمان از دو روش متفاوت می‏توان استفاده نمود. روش اول اجرای عایق‏کاری به روش سنتی و روش دوم اجرای عایق‏های نوین (نانو عایق) در ساختمان است.

در روش سنتی براي عايق‌کاري ديوار‌ها، استفاده از عايق پلي‌استايرن و یا پلی‏اورتان پيشنهاد شده‌است. مي‌توان به‌جاي پلي استايرن از عايق پشم سنگ نيز استفاده کرد که ضخامت آن با مورد اول متفاوت خواهد بود.

روش دوم جهت عایق‏کاری بام و دیوار، استفاده از نانوعایق جهت عایق‏کاری ساختمان است. امروزه این نوع از عایق­ها به عنوان جایگزینی بر عایق­کاری سنتی مطرح هستند. به‌طوری‌که نتایج حاصل از استفاده از این نوع عایق­ها بصورت مشابه بوده و علاوه بر کاهش ضریب انتقال حرارت، اثرات تابش خورشیدی را نیز کاهش می‏دهد.

4- کنترل هوشمند موتورخانه ‌‌ بازگشت

در حال حاضر ميزان درجه حرارت آب گرم چرخشي و آب گرم مصرفي در موتورخانه‌ها به‌صورت دستي و با تنظيم درجه حرارت ترموستات ديگ و يا پمپ‌هاي سيرکولاسيون انجام مي­گردد و معمولاً براي تمام مدت بر روي يک عدد ثابت قرار دارد. تغييرات دماي هوا در طول روز موجب افزايش يا کاهش دماي داخل ساختمان شده که نتيجه‌ی آن انحراف دماي داخل ساختمان از محدوده آسايش و مصرف بيهوده سوخت و انرژي مي­باشد. هم‌چنين در بسياري از ساختمان­هاي غيرمسکوني با کاربري اداري، آموزشي و تجاري که از فضاي ساختمان به‌صورت غيرپيوسته و تنها در بخشي از ساعات روز استفاده مي­گردد و نيازي به کارکرد موتورخانه پس از اتمام ساعت کاري وجود ندارد. روش فعلي تنظيم دستي ترموستات ديگ­ها و پمپ­ها، قابليت اعمال خاموشي و يا کنترل تجهيزات در وضعيت آماده‌باش را ندارند. بنابراين با توجه به عدم کارآيي دقيق و محدوديت­هاي کنترلي ترموستات­هاي دستي، ضرورت استفاده از سيستم‌هاي کنترل هوشمند موتورخانه به منظور:

- راهبري و کنترل صحيح تجهيزات موتورخانه شامل مشعل­ها و پمپ‌ها
- بهينه‌سازي و جلوگيري از مصرف بيهوده سوخت و انرژي الکتريکي
- تثبيت محدوده آسايش حرارتي ساکنين ساختمان
- کاهش استهلاک تجهيزات و هزينه‌هاي مربوطه
- کاهش هزينه‌هاي سرويس- نگهداري تأسيسات حرارتي
- و کاهش توليد و انتشار آلاينده‌هاي زيست‌محيطي

آشکار مي­گردد.

اصول بهينه­سازي مصرف سوخت و انرژي توسط سيستم‌هاي کنترل هوشمند موتورخانه مبتني بر کنترل گرمايش از مبدأ و محل توليد انرژي حرارتي (موتورخانه) مي­باشد. اين سيستم با دريافت اطلاعات از سنسورهاي حرارتي که در محل‌هاي مشخصی نصب می­گردند، لحظه‌به‌لحظه اطلاعات حرارتي را اندازه‌گيري و با تشخيص هوشمند نياز حرارتي ساختمان تا برقراري شرايط مطلوب در تابستان يا زمستان، تجهيزات حرارتي موتورخانه شامل مشعل­ها و پمپ­هاي آب گرم چرخشي را راهبري مي‌نمايد. بدين صورت مصارف گرمايشي (گرمايش- آب گرم مصرفي) نيز متناسب با نوع کاربري ساختمان مسکوني يا غيرمسکوني (اداري- عمومي- آموزشي- تجاري) تأمين و کنترل مي شود.

ويژگي‌هاي منحصربه‌فرد استفاده از سيستم‌هاي کنترل هوشمند موتورخانه در مقايسه با ساير روش­هاي بهينه­سازي مصرف انرژي به شرح زیر می­باشد: - مستقل بودن عملکرد سيستم از مساحت زيربناي ساختمان
- پيک‌زدايي مصرف سوخت در اوج سرما
- کنترل مستقيم و از مبدأ تجهيزات حرارتي ساختمان
- بهينه‌سازي مضاعف مصرف سوخت در ساعت­هاي تعطيلي ساختمان­هاي غيرمسکوني
- صرفه‌جويي هوشمند در پيش‌راه‌اندازي و تسريع در خاموشي (يا دمـاي آماده‌باش) موتورخانه ساختمان­هاي غيرمسکوني
- دوره‌ی مؤثر صرفه‌جويي و بهينه‌سازي مصرف سوخت (12ماه سال)
- زمان مناسب نصب و بهره‌برداري از سيستم‌هاي کنترل هوشمند موتورخانه
‌ - تثبيت محدوده‌ی آسايش حرارتي در ساختمان

5- تولید هم­زمان برق و حرارت (CHP, CCHP) بازگشت

رشد اقتصادی هر کشور نیازمند رشد صنعت آن خواهد بود و رشد صنعت همواره با افزایش مصرف انرژی همراه بوده­است. انرژی مصرفی در بخش­های مختلف اشکال مختلفی دارد. امروزه با پیشرفت به‌دست‌آمده در زمینه فن‌آوری، سهم انرژی الکتریکی به علت راحتی در انتقال، سادگی در استفاده و پاکیزگی به بالاترین حد رسیده­است. مراکز مختلف تجاری، اداری و صنعتی در نقاط مختلف نیازمند تأمین انرژی الکتریکی از مسیرهای گوناگون هستند. رشد فزاینده‌ی مصرف انرژی الکتریکی و افزایش بهای آن کارشناسان را به سوی یافتن راه­حل­هایی در زمینه‌ی تأمین انرژی الکتریکی سوق داده­‌است. راه‌اندازی نیروگاه­های عظیم و پرهزینه­ی آبی و گازی در نقاط دور از شهرها و انتقال انرژی الکتریکی تولیدی از طریق شبکه انتقال به مصرف کنندگان را­هکار متداول برای برطرف کردن نیاز مشتریان به انرژی الکتریکی بوده­است. نیروگاه­های آبی هرچند دارای بازدهی بالایی هستند اما نیازمند تأسیسات عظیمی بوده و در نقاط خاص و معمولاً دور از مکان مصرف ساخته می­شوند. در مورد نیروگاه­های گازی نیز راندمان پایین­ بین این مشکلات اضافه می­گردد. این سیستم­ها با هزینه­‌ی بالا راه‌اندازی می­شوند و بخش بزرگی از توان تولیدی خود را در بخش­ انتقال ازدست می­دهند.

راه حلی که امروزه برای حل این مشکل و پاسخ‌گویی به این نیاز محبوبیت زیادی بین مصرف­کنندگان عمده‌ی انرژی الکتریکی از جمله صنایع و مراکز اداری-تجاری بزرگ یافته، بهره­گیری از تولید انرژی الکتریکی با استفاده از نیروگاه­های مقیاس کوچک است. این نیروگاه­ها با استفاده از سوخت فسیلی در مقیاس مختلف از چند صدکیلووات تا چند مگاوات در فضای مورد نیاز محدود، قادر به تولید انرژی الکتریکی هستند و در عین حال به مصرف­کنندگان این اجازه را می­دهند تا در صورت نیاز حرارت تولیدی حاصل از مصرف سوخت را نیز در تجهیزات بازیافت حرارت به‌کارگیرند.

این سیستم­ها در دو شکل نیروگاه گازی مقیاس کوچک و نیروگاه­های تولید همزمان (CHP, CCHP) مقیاس کوچک در سیستم­های مختلف مورد بهره­برداری قرار گرفته­اند و تاکنون بازخورد مناسبی از طرف مصرف­کنندگانی که از آن استفاده کرده‌اند دریافت نموده­اند.

6- بازیافت حرارت بازگشت

تمامی فرآیندها و تجهیزات صنعتی برای انجام وظیفه‌ی موردنظر، نیاز به دریافت انرژی دارند اما از آن‌جا از امکان تبدیل تمام انرژی ورودی به کار مفید وجود ندارد، بخشی از این انرژی به شکل حرارت تلف می‌شود. ازاین‌رو به منظور استفاده‌ی مجدد از این حرارت تلف‌شده و صرفه‌جویی در مصرف سوخت، سیستم­های متعددی توسعه یافته‌اند که به طور گسترده در صنایع استفاده می‌شوند. برای انتخاب سیستم بازیافت حرارت مناسبٰ، قدم اول شناسایی تلفات حرارتی در فرآیند و برآورد پتانسیل صرفه جویی انرژی است. برای انجام این کار، همواره باید دو عامل بررسی شوند: درجه حرارت و نرخ جریان‌های خروجی. اصول کلی عملکرد اغلب سیستم‌های بازیافت حرارت، انتقال حرارت از جریان خروجی با دمای بالا به یک جریان ورودی با دمای پایین‌تر است. بدین ترتیب بخش عمده‌ای از حرارت تلف‌شده، به یک جریان ورودی با دمای پایین‌تر است. بدین ترتیب، بخش عمده‌ای از حرارت تلف‌شده به یک جریان دیگر منتقل می‌شود. البته باید توجه داشت، استفاده از سیستم‌های بازیافت حرارت، زمانی توجیه دارد که بتوان حرارت تلف‌شده را در جایی دیگر و به شکلی مفید استفاده کرد. از جمله کاربردهایی که برای سیستم‌های بازیافت حرارت وجود دارد، می‌توان به این موارد اشاره کرد:

1- گرمایش فضاهای بسته
2- تولید آب گرم
3- گرمایش فرآیند
4- تولید بخار
5- پیشگرم کردن هوای احتراق
6- پیشگرم کردن آب تغذیه بویلر
7- سرمایش فرآیند (با استفاده از سیستم‌های جذبی)

انواع سیستم­های بازیافت حرارت:
برای بازیافت حرارت، سیستم­های متنوعی با کاربردهای مختلف وجود دارند. انتخاب سیستم مناسب در هر فرآیند، با درنظرگرفتن عوامل متعددی صورت می­گیرد که از آن جمله می­توان به موارد زیر اشاره کرد: 1- درجه حرارت و بیش­ترین فشار سیستم
2- محدودیت در نوع و ویژگی­های سیال
3- محدودیت در اندازه
4- بازده و هزینه­ی سرمایه­گذاری

برخی از سیستم­های بازیافت حرارت متداول عبارتند از:
1- بویلرهای بازیافت حرارتی
2- لوله­های حرارتی
3- رکوپراتورها
4- اکونومایزرها
5- بازیافت متناوب حرارت

مدیریت انرژی

ممیزی و مشاوره‌ی انرژی، مطالعات انرژی‌های نو

شبیه‌سازی عددی

بهره‌گیری از جدیدترین پیشرفت‌های دانش شبیه‌سازی عددی

کلینیک انرژی

مشاوره‌ی رایگان بهینه‌سازی مصرف انرژی در بخش ساختمان و صنعت